terug

terug

• De klassieke hoogte/breedte verhouding van het kleinbeeld-formaat : 4:3
  
• Een panorama-opname die 3x zo breed is als de hoogte : 3:1
  
• Een modern formaatverhouding die ook steeds meer ingang vindt bij TV's : 16:9
  

En voor de echte professionals onder u : nu al kunt u uw foto's bekijken op uw TV-toestel met behulp van een TV-player. Daarnaast kan u met een APS-scanner uw beelden bekijken en bewerken op uw PC. En wie weet wat brengt de toekomst ons nog meer ?

terug

terug

Hoe werkt een CCD ?
Onder invloed van het licht dat er op valt, wordt op elk van de pixels een elektrische lading gevormd. Die lading is evenredig met de intensiteit van het licht. In een klassieke fotochemische kleurenfilm worden de zilverkorrels in elk van de kleurenlagen op dezelfde manier belicht in functie van de hoeveelheid licht die er op valt.

Alle pixels van de CCd zijn afzonderlijk verbonden met de computer of de processor van het fototoestel. Hij is zowat het minilab of de fotofinishingcentrale binnen in het fototoestel en bepaalt in belangrijke mate mede de kwaliteit van de foto's. De processor zal, na de opname, de CCD lezen, beooordelen, en het uiteindelijk beeld opslaan op een digitale drager.

De CCD's in fototoestellen zijn beduidend kleiner dan het klassieke 24x36mm-kleinbeeldformaat. Op een CCD van diagonaal 6,86 mm staan zelfs 1,31 miljoen beeldsensoren. Wegens deze kleine afmetingen moeten er uiteraard hoge eisen worden gesteld aan de kwaliteit van het objectief.

terug

De CCD en zijn Pixels :
Het aantal lichtgevoelige sensoren (pixels) op de CCD-chip bepaalt in belangrijke mate (maar niet alléén) de resolutie van de camera. De grootte van de pixels bepaalt de lichtgevoeligheid van de CCD. Hoe groter een pixel is, hoe meer licht hij kan opvangen.
Slechts het aantal pixels dat bij de vorming van het beeld effectief kan worden ingezet, is van belang bij het beoordelen van de  capaciteit van een CCD. De camerafabrikanten hanteren in dat verband niet altijd dezelfde waarden.

terug

De processor :
De CCD verzamelt de beeldgegevens. De processor leest, controleert en vergelijkt de opgevangen informatie en stelt het beeld samen. De processor in een digitaal fototoestel is vergelijkbaar met de negatiefontwikkelmachine bij de analoge film.
De snelheid waarmee de processor de CCD leest is belangrijk. Hoe hoger deze snelheidn hoe vlugger de CCD kan worden vrijgemaakt voor de volgende opname, hoe meer foto's er dus per tijdseenheid (per seconde) kunnen worden opgenomen en verwerkt.
Hoewel hij een eersterangsrol speelt, geven sommige fabrikanten nauwelijks enige informatie over de door hen gebruikte processor.

terug

De digitale filmdrager :
Eens het elektronische beeld definitief door de processor is gevormd, moet het ergens bewaard worden :

1. In een eigen, vast ingebouwd geheugen van waaruit de beeldinformatie kan worden doorgestuurd naar de computer.

2. In een verwisselbare geheugendrager, wat meestal het geval is.

terug

De digitale camera en haar resolutie :

a) de e-mail klasse :
De camera's met een resolutie tussen 300.000 en 400.000 pixels. Ze zijn geschikt voor e-mail, om te bekijken op het scherm van een computer en voor toepassingen in DTP of desktop publishing.
Will men ze printen op papier dan is de kwaliteit redelijk als de foto niet groter is dan 6x8cm.
De instelmogelijkheden zijn beperkt. Soms kan je de witbalans en de flitsmodus instellen. Vrijwel alle toestellen zijn voorzien van een fixfocus objectief met een vaste brandpuntsafstand. Dat wil zeggen dat het toestel niet actief scherpstelt, maar de lens vast ingesteld is op een voorafbepaalde afstand. Door het klein diafragma worden de beelden scherp tussen bijvoorbeeld een meter en oneindig.

b) de middenklasse :
Een fototoestel met rond de 800.000 pixels levert behoorlijke foto's op papier tot het formaat 9x13cm.
Een sterke vergroting doet "korrel" onstaan, d.w.z. dat men de pixels op de foto kan onderscheiden waardoor de kleurovergangen niet meer mooi verlopen.
Een toestel van 1,3 miljoen pixels volstaat voor foto's tot 13x18cm of daaromtrent.
Als men de foto op de computer wil bijwerken doet men er goed aan een camera te kiezen met méér pixels.
Camera's met 800.000 tot 1,3 miljoen pixels zijn uitstekend geschikt voor wat men semi-professionele toepassingen is gaan noemen : voor immobilliënkantoren, verzekeringsmaatschappijen, opnemers van schadegevallen, bedrijven die bv. een persooneelsblad uitgeven e.d.
De meeste toestellen zien eruit als een klassieke compactcamera en zijn tamelijk eenvoudig te bedienen. De maximale resolutie is zo hoog dat de beelden op de meeste monitoren meer dan schermvullend zijn.
Door middel van een prisma en een lenzengroep wordt het invallend licht gebroken en naar de bodem van de camea geleid, waar zich de CCD bevindt. Omdat deze toestellen zo klein en draagbaar worden, gaan ze in de toekomst zonder twijfel meer en meer niet-fotografische functies aan boord krijgen.

c) de behoorlijke digitale fototoestellen voor de amateur :
2 tot 3+ miljoen pixels volstaan voor de doorsnee fotoamateur. Het aanbod in die categorie is trouwens meer dan bevredigend. Let wel dat we met pixels hier het aantal bedoelen die het toestel ook effectief levert op de foto. Dat aantal kan lager liggen dan het cijfer dat in publicataire folders is vermeld (wat meestal het aantal pixels van de CCD is).
In de beoordeling spelen de aard van de processor en de kwaliteit van het objectief ook een doorslaggevende rol.
Een 4 megapixel camera, die beelden produceert van ongeveer 2500x1600 pixels groot kan in afdruk zonder problemen een 50 bij 70 cm halen volgens sommige producenten.

d) de Semi-professionele camera's :
Bij de meeste merken vind je slechts een of twee dergelijke high-end camera's met pakweg een 4 à 5 miljoen pixels. Ook hier bepaald de hoge productiekost van de CCD-chips de prijs van de camera.
De toestellen bieden alle mogelijkheden van een goede spiegelreflex. Je kan de sluitertijd, het diafragma en de witbalans en vele andere instellingen aanpassen. Met een CCD van 5,24 miljoen pixels zijn je beelden maximaal 2560x1920. Je hebt echter de mogelijkheid om foto's te maken van een vijftal kleinere formaten 2272x1704 tot 640x480. Je kan je de foto's opslaan als tif- of als jpg-bestand in drie compressiegraden. Je kan alles samen kiezen uit 20 verschillende kwalteitsniveaus. Veel beeldinformatie betekent dat je ook heel wat opslagruimte nodig hebt !.

terug

Digitale foto's printen :
Dat kan gebeuren op een inkjetprinter, een kleurensublimatieprinter of een laserprinter die ook in kantooromgevingen worden gebruikt.
Wel drukt men het best af op speciaal inkjet-fotopapier. De foto's zijn dan nog nauwelijks te onderscheiden van klassieke printjes.
Vroeger was men verplicht via een computer te werken. Nu zijn er printers die autonoom functioneren en die rechtsstreeks printen van courante geheugendragers. Er bestaan ook draagbare modellen.

Maar men kan ook met zijn digitale geheugendragers via de fotohandel ook terecht bij de grote fotofinishingcentrales en bij minilabs. Die printen uw digitale opnamen af op klassiek fotochemisch papier. De kwaliteit is dan nog een stuk beter. Voor adressen zie onderaan deze site

terug

Digitale foto's naar je PC :
Ondanks dat de meeste toestellen uitgerust zijn met een LCD-schermpje zijn vele details niet te zien en ook de scherpte kan je moeilijk beoordelen.Je foto's in hun vulle glorie bekijken kan slechts op een computerscherm.
Meestal wordt met de camera software meegeleverd die zich zonder problemen laat installeren. Bijna alle camera's worden op dit ogenblik uitgerust met een USB-verbinding en een enkele professionele camera met FireWire. Zelfs USB 2.0 doet zijn intrede. (USB 2.0 is zowat 40 keer sneller dan USB en komt daarmee op het niveau van FireWire of IEEE1394 met een maximale overdrachtssnelheid tot 400Mbit per seconde, USB : 12Mbit/sec). Je hoeft ze nu alleen nog maar binnen te halen op je harde schijf van je PC.

terug

JPG - Nood aan Compressie :
Van een 3 megapixelcamera bedragen de afbeeldingen zo'n 2048x1536 pixels. Als je even de vermenigvuldiging maakt, zijn dat dus inderdaad 3.145.728 pixels of 3 megapixels.
De meeste moderne camera's kunne kleuren weergeven in 24 bit RGB. Dit betekent dat per hoofdkleur - rood, groen of blauw - acht bits of 256 (2 tot de achtste macht) verschillende waarden kunnen worden onderscheiden. Als je het aantal pixels vermenigvuldigt met de bitdiepte, krijg je een bestandsgrootte van 75.497.472 bits. In een byte gaan acht bits, dus als we delen door acht, krijg je een beeldbestand van 9,44MB. Niet gecomprimeerde bestanden zijn dus bijna 10 MB groot en kunnen zo als tiff bestand worden opgeslagen. Natuurlijk passen er niet veel van deze foto's op het meegeleverde geheugenkaartje.
Om meer foto's te kunnen bewaren maken bijna alle camera's gebruik van jpeg-compressie. Bij weinig compressie wordt de bestandsgrootte verkleind tot ongeveer een kwart van het orgineel. Bij hoge compressie word de bestandsgroootte 16 keer verkleind.
De resolutie blijft hierbij wel behouden, maar de fijne details in het beeld zullen minder scherp worden weergegeven.

terug

Formaten en Pixels praktisch :
Als je toch wil afgedrukken op echt fotopapier dan is de kwaliteit van de afdruk afhankelijk van de resolutie van het bestand. Opnames druk je af in de aangeleverde verhouding. Het mooiste resultaat ontstaat als de verhouding van de afdruk gelijk is aan die van de aangeleverde pixel/beeld-formaten.
Ze staan vermeld in onderstaand overzicht.

Omdat niet alle opnames die met digitale camera’s zijn gemaakt dezelfde lengte/breedteverhouding hebben, kunnen de afdrukken van foto’s met een andere lengte/breedte-verhouding dan 2:3 iets anders afgesneden worden.

terug

terug

Zelf scannen :
Je kan een scanner kopen en je kleuren- en zwartwit-negatieven, dia's, foto's op papier en documenten allerhande zelf met behulp van een scanner digitaliseren en in de computer opslaan.

In beide hogervermelde gevallen bereik je precies hetzelfde als wanneer je digitaal fotografeert ! Met nog een extra bijkomend voordeel. Specialisten zijn het erover eens dat een fotochemisch negatief of een dia tot op heden nog steeds meer infomatie bevat dan een digitaal opgenomen beeld.
Een gemiddelde kleinbeeld-kleurendia beschikt over zowat 2000x3000 informatie puntjes, vergelijkbaar met pixels.
Dat zijn 6 megapixels in totaal. Digitale fototoestellen met zulke capaciteit vindt men voorlopig in de duurdere en professionele toestellen.
Scanners zijn ondertussen doordeweekse toestellen geworden die niet eens zo duur zijn.

terug

Hoe werkt een scanner ?
Een scanner is in feite een digitaal fototoestel speciaal ingericht voor het fotograferen van foto's op papier, documenten, negatieven of dia's. Het bestaat uit een lichtbron, een houder voor het te reproduceren origineel, al dan niet een objectief, en tenslotte de elektronische film (de CCD) die het orgineel registreet. Het geheel wordt door passende software naar de PC gestuurd. Er bestaan eigenlijk 2 grote groepen.

De vlakke scanner (Flatbed) :
Deze is bestemd voor het digitaliseren van opzichtoriginelen : foto's op papier, gedrukte documenten, tekeningen, enz.
Het A4-formaat is in deze het meest courante. Met vlakke scanners van de betere kwaliteit kunnen probleemloos ook transparanten zoals negatieven en dia's worden gedigitaliseerd.

De specifieke filmscanner :
Deze bestaan voor kleinbeeldnegatieven of "dia's", APS-film, maar ook voor de grotere filmformaten.
De filmscanner is de voor de hand liggende optie voor de fotoamateur die heel veel foto's (bijvoorbeeld z'n hele collectie) wil digitaliseren. Hij is duurder dan een vlakke scanner maar het resultaat is beter omdat wordt vertrokken van de originele opname waarop zich het maximum aan informatie bevindt. Het gaat hier meestal om een trommelscanner.

terug

Een Scanner kopen :
Naargelang het doel waarvoor de scanner wordt aangekocht, moeten een aantal factoren overwogen worden.
De resolutie is het meest voor de hand liggende kenmerk. Ze bepaalt in hoofdzaak tot welk formaat men de scan van het origineel achteraf zal kunnen vergroten.

De maximale contrastomvang of het dynamisch bereik (Dmax genoemd) is belangrijk bij het inscannen van diapositieven en , in mindere mate, van negatieven. Voor dia's is Dmax 3,5 optimaal, maar 3 kan ook nog.
Voor negatieven is Dmax 2,6 uitstekend, hoewel 2,3 ook nog goed is.

terug

Welke resolutie?
De resolutie van een scanner wordt aangeduidt met twee getallen (bijvoorbeeld 300x600 dpi). Met het eerste getal wordt de dichtheid van de pixels op de CCD van de scanner aangegeven, het tweede cijfer (verticaal) geeft aan hoe ver de CCD opschuift na elek regel. Het eerste cijfer geeft de echte optische resolutie van de scanner weer. Veel fabrikanten bieden als alternatief hogere resoluties, deze worden echter gegenereerd door interpolatie. De extra resolutie is dan slechts gokwerk.

De resolutie waarmee een origineel wordt ingescand, bepaalt tot welk formaat het beeld achteraf kan vergroot worden.
Men spreekt hierbij van de vergrotingsfactor (VF). Hij is gelijk aan het format dat men wil bereiken, gedeeld door het formaat van het origineel.
Is het origineel bijvoorbeeld een kleinbeeldnegatief van 24x36mm waarvan men een 10x15cm-foto wil printen dan is de vergrotingsfactor :
   100 mm : 24 mm = 4,16 en 150 mm : 36 mm = 4,16

Soms wordt de vergrotingsfactor uitgedrukt in %. Bij een vergrotingsfactor van 4 spreekt men dan van een scaling van 400%. Het aantal pixels (ppi of pixels per inch) bij het scannen (de resolutie) moet tenminste gelijk zijn aan het aantal dpi (dots per inch) dat men uiteindelijk in het uitvoerapparaat (digitaal of injectprinter, projector, monitor, e-mail) wil bereiken, vermenigvuldigd met de toegepaste vergrotingsfactor.

Alleen de optische resolutie telt : net als bij digitale camera's is het essentieel om in de specificatie de optische resolutie van een scanner na te gaan. Alle scanners hebben bijgeleverde software die de werkelijke resolutie naar boven toe interpoleert, fabrikanten van scanners laten niet na om in hun reclameslogans gretig gebruik te maken van deze hoge cijfers. Aan echte optische resolutie hangt echter wel een prijskaartje en de kans is groot dat u zelf veel beter in staat zult zijn om later het beeld in een beeldbewerkingsprogramma te interpoleren, als dit nodig blijkt te zijn.

terug

Bijvoorbeeld :
   wil men van een 10x15cm-foto (100x150mm), na inscannen,
   een A4 beeld (=210x297mm) maken (=vergrotingsfactor 2 of scale 200%)
   dan moet men over een scanner beschikken van minimum 150x2=300ppi.

Meestal kan echter het aantal beschikbare optische pixels door de scanner op elektronische wijze worden verveelvoudigd. Dat noemt men interpolatie. Een interpolatie van meer dan 3x vermindert de beeldkwaliteit echter merkbaar.
Scherpteweergave wordt dan duidelijk minder goed.

Een kleinbeelddia opgenomen met 50 of 100 ISO film en een fototoestel van zeer goede kwaliteit (met een objectief met hoge definitie) bevat aan informatie ongeveer 3000x4000 pixels. Bij een dia opgenomen met een film van 200 of 800 ISO is dat ca. 2000x3000 pixels.   In beide gevallen volstaat dus een scanner met een resolutie van 300 ppi om alle, in de dia aanwezige details te registreren wanneer men er van uitgaat dat 3x wordt geïnterpoleerd.

terug

terug

Diaprojectie :
Om naar een dia te kijken, moet men hem wel projecteren. Dit is uiteraard omslachtiger dan in een fotoalbum te kijken.

De amateurs van digitale beelden kunnen eveneens met dia's werken. Talrijke scanners kunnen perfect dia's digitaliseren, en dit opent dan weer al de mogelijkheden van de digitale beeldverwerking.

terug

• Foto & Digitale Imaging Van de Craen bvba Heuvelstraat 142-260 Hemiksem      Tel.: 03.887.43.62
• Het kruidvat
• Afganet
• Spector
• Actionshop
• Photohall
• Fnac
• Hema
• Kodak
• FujiPrint
• Maxicolor
• Presto Print
• Carrefour
• ImagePhoto
• Elka
• FotoLaboClub
• DI

terug

Maak je foto's publiek ! Een album op het net :
Verschillende firma's bieden de mogelijkheid om foto's on line te plaatsen. Meestal kan dat nog gratis of gecombineerd met een print service :

• HP Cartogra (100MB)
• Webshots
• MSN.be (30MB, Microsoft)
• ImageStation (onbeperkt, Sony)
• Yahoo (30 MB)
• Kruidvat (alleen in combinatie met ontwikkeling en prints)
• PBase (bannervrij , mischien later wel met vergoeding)
• Canon Hyperphoto (met html links) Gratis service gestopt sinds 30/09/2003

terug

Verschillende editing programma's zullen de besturing van de camera overnemen nadat die is aangezet. Van dan af kan het importeren beginnen. Video bewerking in bits en bytes heeft enorme voordelen ten opzichte van de analoge montage. Er treden tijdens de bewerking geen ruis, bibber- of streepfouten op. Er kan maar heel weinig misgaan bij het wegschrijven van digitaal beeld materiaal. Je kan shots knippen, slepen, plakken, wissen of verschuiven net als legoblokjes.

Digitale filmpjes kan je in compacte vorm op een website, harde schijf, op een CD of op een dvd wegschrijven. Hou er wel rekening mee dat 5 minuten video overeenkomt met ongeveer 1 Gb aan schijfruimte.Om precies te zijn :

terug